میراث

تنهایی تمام چیزی ست که برایمان می ماند

حتی زمانی که مرگ

ما را در آرواره های فراموشی خرد می کند

رفتی

یک برگ دیگر هم از پاییز کم کردی

پیوست:

برای مادربزرگ رنجورم که در تنهایی فوت شد