هیچ نوشت

سری را که به سنگ ندامت شکسته است با چه باید مرهم کرد؟در سقوط ،چنگ بر هر چه انداختم،سراب بود.

حالا ایستاده ام در آستانه ی فصلی مبهم،سوخته ام تا عمق ریشه هایم و به هر که رسیده ام از شکوفه هایی گفته ام که به وقت رسیدن،نرسیدند.

دیالکتیک تنهایی...